Metoda kalendarzowa - metoda Ogino-Knausa.

Metoda ta opiera się na następujących zasadach:
owulacja następuje 14 dni przed miesiączką z możliwością przesunięcia tego terminu o 2 dni;
komórka jajowa żyje około 24 godziny po jajeczkowaniu;
plemniki zdolne są do zapłodnienia przez 72 godziny (3 dni) po stosunku.


Jak stosować metodę kalendarzową?
Najpopularniejszym sposobem stosowania jest:
notowanie długości trwania kolejnych 6-12 cykli;
po wybraniu najkrótszego odejmuje się 18 dni od długości jego trwania, określa się w ten sposób tzw. pierwszy dzień płodny, czyli pierwszy dzień, w którym należy powstrzymać się od stosunków płciowych o ile nie planuje się ciąży;
po wybraniu najdłuższego cyklu odejmuje się od jego długości 11 dni - określa się w ten sposób ostatni dzień okresu płodnego - ostatni dzień wstrzemięźliwości płciowej.

Przykład:
cykl najkrótszy - 27 dni
27 -18 = 9
Jeżeli nie planuje się ciąży można współżyć do 8 dnia cyklu miesiączkowego.
cykl najdłuższy - 29 dni
29-11 = 18 dni
Jeżeli nie planuje się ciąży można współżyć od 18 dnia cyklu. Pomiędzy 8 a 18 dniem cyklu miesiączkowego obowiązuje wstrzemięźliwość płciowa.

Dla metody kalendarzowej współczynnik Pearla wynosi 20 - 24
(patrz wskaźnik Pearla).

Wady metody kalendarzowej:
mała skuteczność, szczególnie:
u kobiet młodych
u kobiet z dużymi wahaniami długości cyklu
po porodzie - właściwie brak możliwości skutecznego zastosowania metody;
długi okres wstrzemięźliwości płciowej;

Zalety:
Łatwość obliczania okresu płodnego i niepłodnego.

powrót