Wiersze

[PFC]

Proza nie, a dlaczego?

A tak z ciekawości pytam.

[nadia]

Mnie się bardzo podoba przesłanie wierszy Mava. Nie spodziewałam się.

Ale rymy są częstochowskie. Forma nie pasuje troszkę do treści.

[tarantula]

Poszedl zuczek za chalupke,
zdjal majteczki, zrobil kupke
i przygladal sie tej kupce,
jaki ciezak nosil w dupce

Dziekuje

[Olivia]

Mnie się bardzo podoba przesłanie wierszy Mava.

A jakie jest to przesłanie?

Dziekuje

[Jawka]

niewiele Ci brakuje. jak już kumasz, co jest sylabą, a co nie, to tak naprawdę zostało Ci pojęcie terminów średniówka [czyli to, gdzie robisz oddech w środku wersu] i klauzula [czyli koniec wersu].

Taaaaaa jeśli chodzi o wersologie to rzeczywiście "mało" już mu zostało.... ;-)

[lollirot]

e...

[Jawka]

no chociażby zestroje akcentowe- chyba najważniejszy czynnnik świadczący o skali wierszowości tekstu. Pewne konstanty metryczne "poeta" powinien po prostu znać- szczególnie jak ich nie czuje.

[lollirot]

a po co mu zestroje w wierszu sylabicznym? :-)

[Jawka]

eeee to ja nie doczytałam, że on sylabicznym systemem wesyfikacyjnym chce pisać. To w takim razie zestroju mu niepotrzebne.
Ale w takim razie oprócz sredniówki i wymienionej już stałej klauzuli parakstytonicznej jeszcze o rymach żeńskich musi pamiętać.

[lollirot]

jeszcze o rymach żeńskich musi pamiętać.

czy ja wiem, czy musi? one są dla polszczyzny najbardziej naturalne, więc myślę, że mu to po prostu będzie wychodzić. zresztą, już mu wychodzi. chciałaś po prostu dodać coś swojego, co?

[Jawka]

Tylko, że u Mava są same oksytoniczne.......

rzeka

powieka

miłości

złości

[lollirot]

no jeśli Twoim zdaniem akcent w podanych wyrazach pana na ostatnią sylabę, to sorry ;-)

[Jawka]

a jaką tu masz przestrzeń rymową ?

[lollirot]

czy możesz mi napisać wobec tego, co dla Ciebie znaczy rym paroksytoniczny? bo albo mamy różne definicje, albo ja nie wiem

[tarantula]

Pada, pada deszczyk rowno,
Raz spadnie na kwiatek...a raz na gowno.

Dziekuje

[Maverick]

Szczerze mowiac nie za bardzo wiem o czym pisze lolli z jawka

Poki co nowy wiersz. Nierowne rymy sa i chyba gorzej z rytmika. Mam nadzieje ze udalo mi sie zrobic by ilosc sylab byla taka sama.

Iluzjonista

Był taki człowiek do Boga podobny,
Tworzył on rzeczy dla innych magiczne
To zwykłe iluzje powie ktoś mądry
Znikanie, latanie, sztuczki uliczne.

Jednak zachwycał, miał w sobie ten urok
Co sprawiał, że wzrok potrafił oszukać
A gdzie by nie poszedł otaczał go mrok
Co duszę mu zdążył już dawno zbrukać.

Tworzenie iluzji ćwiczył bez przerwy
Osiągnąć chciał bowiem w nich doskonałość
Odważny, ambitny i pełen werwy
Prawdziwy synonim słowa wytrwałość.

Aż mu się udała sztuczka magiczna
Prosta i piękna, przyjęta na wieczność
A nazwa dla niej stworzona epiczna
Niewinna i sprytna, bo brzmiąca miłość.



EDIT: Zmienione.

[raulduke]

Śpisz. Twój dzień jest krótszy
O pięć godzin tęsknoty, troski i marzeń.
Na obliczu, którego piękno stopiłoby kamień
Malują się spokój, wdzięk i urok.

Oczy, usta, uszy, nos,
Czoło, policzki, broda, szyja,
Elementy ideału streszczonego w ośmiu słowach
Spoczywają społem na poduszce

Tworząc widok, który chciałoby się mieć przed oczyma
W chwilach szczęścia, zwątpienia, śmierci,
Napawać się nim i nigdy go nie zapomnieć,
Cieszyć się nim i nigdy nie znudzić.

Ramiona kurczowo obejmują przyjaciela,
Który potrafi tylko słuchać.
Delikatne dłonie, których dotyk
Koi nerwy i rozpala emocje do białości

Zanurzone w miękkim futerku
Czekają, aż ktoś chwyci je i zbliży do swych ust.
Niezbadane stopy, których nie pozwalasz pieścić,
Zaplątały się jak zazwyczaj w kołderkę

Otulającą Twe ciało, które lubi ciepło
Moich ramion i słów. Taki Twój obraz
Mam w myślach, gdy śpisz.
Twój dzień jeszcze się nie zaczął.

Pewnie gówniany

[Złoty]

Skoro jest taki topik to się podzielę bazgrołami:

,,…i nikt nie wierzy już w Pegazy”

Od dawna żyję pustką, ciszą
Więziony w ziemskiej życia matni
Czy są gdzieś wciąż podobni do mnie
czy jestem już ostatni

Znów krok do przodu, dzień kolejny
Szukając życia wciąż przyczyny
Czy są gdzieś wciąż podobni do mnie
czy jestem już jedyny

A wokół widzę tylko ludzi
Podli i nastawieni wrogo
Czy są gdzieś wciąż podobni do mnie
czy nie ma już nikogo

Czy jakiś sens ma nieśmiertelność
Czy warto zdobyć coś stukrotnie
Czy warto przeżyć świt kolejny
Jeśli zastanie Cię samotnie



Upadły anioł

Wiem teraz dokladnie czym jest
Tartaru mroczna głębina
Przez Bóstwo odrzucenie,
upadku mego przyczyna.

Smutek, żal i tęsknota
w duszy mojej gości
gdy przywołuję wspomnienie
ciepła najczystszej miłości.

Cierpię. Ciasno zaplątany
w gorzkiej samotności sidła.
Proszę: pozwól mi Cię kochać.
Błagam…zwróć mi moje skrzydła.


,,Erotyk kolorystyczny”
(do piosenki ,,True colors" Cindy Lauper)

Widzę twe prawdziwe barwy.
Inni ich nie widzą gdyż
pokazujesz je o świcie
gdy przy boku moim spisz.

Widzę twój prawdziwy odcień-
co w twych oczach tak się mieni,
kiedy nagich ciał dotykiem
znów jesteśmy połączeni.

Widzę Twój prawdziwy blask
w chwili kiedy wszystko znika;
kiedy Twój rozkoszy spazm
moje ciało tez przenika.

Wszystkie gwiazdy, jak diamenty,
ofiarować chciałbym móc.
Znając Twój prawdziwy kolor.
Znając kolor Twoich uczuć.



Zwiesz go ,,wodnikiem"

W wodnistych oczach ślepca
okrutne tkwi szaleństwo.
Dziś mnie z nim przyrównałaś!
Dostrzegasz podobieństwo?

Czy jego wodne serce,
-z rozpaczy pytam szałem-
czy jego zimny dotyk
jest tym, co Tobie dałem?!

Czy pustą wilgoć czujesz
gdy patrzysz w moja stronę?
Kim mogę być dla Ciebie?
Przemyśl to.
Nim utonę.

Jeśli się spodobają wrzucę coś jeszcze. Pisałem kilka lat temu gdy było mi naprawdę ciężko, świetna forma rozładowania emocji.

[pani_minister]

Jeśli się spodobają wrzucę coś jeszcze

Wrzucaj
raul też


Dzisiejszego wieczora wolę raula, bo cieplejszymi emocjami epatuje

[Złoty]

Cieplej? No to teraz porcja mojego ciepełka

Srebrzysta tęsknota.

Pod kołdrą nocy skryty, myślę...
dlaczego tak się stało,
że gdy spojrzenie Twe chwytałem
to jakby słów Ci brakowało?

Dlaczego, gdy dziś w rannych korkach tkwiłem
wśród obcych ludzi ciał i głosów
z pamięci bałem się utracić
przecudny zapach Twoich włosów?

Srebrzysty motyl i smok srebrny
błyszcząc unoszą się w niebiosa!
Z mgłą świtu niech przy Tobie spoczną
jak czuła myśli moich rosa.

A poniższy powstał niedawno, gdy wahałem się jeszcze co czuję do mojej obecnej kobiety.

Kiedyś Powiem

Kiedyś powiem… że Cię kocham
Że już wszystko teraz wiem
Że poznałem, co jest prawdą
A co kłamstwem, złudnym snem

Kiedyś powiem… że Cię pragnę
Jak nikt nigdy dotąd nie
Że chcę przyjąć co przyjść może:
oczka, uszka, rączki dwie

Kiedyś powiem ,,Mogę odejść
byle patrząc w Twoje oczy
przygotować dla nas miejsce
tam gdzie owiec pasterz kroczy”

Kiedyś powiem…ale teraz
tylko trzymaj mnie za rękę
tylko przytul zanim zasnę
głaszcząc Twoje włosy piękne

[Olivia]

Złoty, Kiedyś powiem dobre, ale to:

oczka, uszka, rączki dwie

psuje nastrój.

[Złoty]

Mi nie. Kwestia znalezienia odpowiedniej osoby

[lollirot]

Kwestia znalezienia odpowiedniej osoby

Odpowiednio infantylnej.

[Maverick]

Odpowiednio infantylnej.

Jak zabujana to wiekszosc jest infantylna w ten sposob. Nie patrz na nich i pisz, mi sie to nie podoba co prawda i ciezko przeszloby mi przez usta slowo "wiersz" do opisania tego, ale skoro Tobie sie podoba i jej sie podoba to czego chciec wiecej?
Ja przestalem pisac bo wraz z wiedza o tym jak powinno sie wiersze pisac rosly u mnie wymagania wobec samego siebie, a ze leniwy jestem to tak juz wyszlo ;p Ale moze kiedys sie zbiore.


Z moich starych zbiorow:

Przez mgłę, bez drogi, niesiony nadzieją
Co żyć pozwala i wierzyć w marzenie
Choć te zgubione złych wspomnień zawieją
Odciąć ma sercu radości korzenie.

Trwać tak nie można choć żyć też nie sposób
Bez szczęścia którego smak jeszcze czuję
Gonić na oślep, szukać w morzu osób
Tamtej dziewczyny której potrzebuję.

A może zamiast tak biegać bez celu
Poczekać na znak, na gwiazdę na niebie
I chociaż być może ujrzy ją wielu
Sercu mojemu da drogę do ciebie.

[Złoty]

Tak się zastanowiłem skąd u mnie ten ,,infantylizm". Doszedłem do wniosku że u mnie była to metoda na dokonanie psychicznego przeskoku względem dzieci. Zawsze sądziłem że są fajne ale za długo się gotują a tu nagle stwierdziłem że z tą jedną osobą chciałbym mieć maluszka i będzie on bardzo mile widzianym i oczekiwanym gościem na tej planecie.


W chwili złości na wszystko:
Zgrzeszyłem

Nie pieszczę rymów, nie znam piękna, nie czuję blasku i harmonii
….do piekła głębin duchem sięgam powoli wijąc się w agonii...
ziemskiego świata brudna przemoc, krzyki i płaczu zawodzenie.
Demonem jestem, zawsze byłem, złudzeniem inne jest twierdzenie!
Spójrz w oczy moje! Krzywd i zła maskę przejrzyj, choć w mroku prawdy stoję.
Chcesz sztylet wbić i skończyć ze mną? Z rąk Twych śmierć przyjąć się nie boję.



Gdy emocje nieco opadły:
Dziękuję

Za dnia wyczekiwanie
i za piękno nocy.
Za perły śmiechu tworzone
przez Twój głos uroczy.

Za to co mi poznać dałaś,
za to co nieznane,
za to co powiedzieć śmiałem,
…za niewypowiedziane.

Za ciepło i za radość
które dawać umiesz
i za wszystkie wiersze
których nie rozumiesz.

Bądź szczęśliwa- tego pragnę
bo choć nie wiesz o tym
byłaś mi snem srebrnym
i marzeniem złotym.

[Maverick]

Za perły śmiechu tworzone

Sorki ze sie wtrace, ale mi sie perly kojarza z bolem, bo w bolu powstaja. Domyslam sie ze nie o to chodzilo w tym wersie, ale nie potrafie doszukac sie tu jakiegos specjalnego znaczenia owych perel.

[Złoty]

perły = klejnoty, skarby
Poza tym kiedyś czytałem gdzieś określenie ,,perlisty śmiech"

[Maverick]

Perlisty smiech to raczej chodzi o kolor zebow, ale to brzmi jak z reklamy pasty do zebow ;p

[lollirot]

Perlisty smiech to raczej chodzi o kolor zebow

Nie?

[Maverick]

Nie?

To o co?