Moj Przyjaciel umiera ;(

[Olivia]

Tak, ale ja nie kwestionowałam tego, czemu dopiero teraz Haro się dowiedział i takie tam, tylko wywiązała się dyskusja ze Wstręciuchą, która wyraziła swoje wątpliwości. Chyba do tego jeszcze mamy prawo?

Dlatego staram sie ostatnio selekcjonować niektóre teksty i czytać te wartościowsze

Tak, ja też selekcjonuję ludzi na tym forum. Łatwo się domyślić jakie miejsce tam zajmujesz.

A może ktos miał jakies doswiadczenia z chorobą

Mój wujek umierał na złośliwego raka, a na koniec miał przerzuty. Przez lata nawet nie było widać po Nim choroby, dopiero w ostatnim stadium.
Jak masz Mu pomóc, Haro? Ja już napisałam, bądź przy Nim. Więcej nie trzeba, żadnych fajerwerków. Czasami z pozoru zwykły przyjacielski uścisk dłoni załatwia wszystko.

[Mysiorek]

A może ktos miał jakies doswiadczenia z chorobą rady Haro na pewno by się przydały

Hmm... w takich chwilach, gdy jest się pewnym nadciągającej śmierci ciała, najważniejsze jest zadbanie o duszę. Niewierzący ją nazwią: świadomość.
Jak się pogodzi z odejściem stąd, inaczej przyjmie ten fakt, inaczej przyjmie przyszłość.
W tym Haro może mu pomóc.

Umieramy wszyscy. Ale tylko częściowo. Śmierć ma sens.

[Wstreciucha]

najważniejsze jest zadbanie o duszę.

sprecyzuj co masz na mysli i dlaczego to jest najwazniejsze ? Nie wiemy jak do tej pory ten chlopak dbal o dusze , ani jak dbal o cialo . Co ciekawe umierajacy zawsze staraja sie nad wyraz skorzystac z uciech cielesnych, dopoki moga, a Ci ktorzy na ten temat tylko dywaguja - zalecaja dbanie o dusze , tak jakby nagle mozna bylo nadrobic stracony czas. Trzeba mocno wierzyc w to, ze zadbanie o dusze ma sens w obliczu smierci , no i pytanie - jak akuratnie ten chlopak traktuje smierc.
Czasem mi sie wydaje, iz ludzie odchodza na emeryture i odnajduja wtedy czas na przesiadywanie w Kosciele, modlac sie za odpuszczenie grzechow.

[Mysiorek]

zalecaja dbanie o dusze , tak jakby nagle mozna bylo nadrobic stracony czas.

Nadrobić czas? Raczej się przygotować na wieczność

Nie wiemy jak do tej pory ten chlopak dbal o dusze , ani jak dbal o cialo .

Jaki by nie był i tak się zastanawiał , czasami, nad sensem. Tak jak i Ty.

Śmierć wszystkich wyprostuje.

[pani_minister]

Co ciekawe umierajacy zawsze staraja sie nad wyraz skorzystac z uciech cielesnych, dopoki moga

Nie zawsze, znany mi był przypadek zupełnie odwrotny. I drugi, który nic nie zmienił w swoim postępowaniu, żył, jak wcześniej (ale to już był nieco starszy wiekiem człowiek, który uciechami cielesnymi zdążył się nacieszyć i w łepetynie miał bardzo stabilny światopogląd).

Śmierć ma sens

Mi bliskie jest podejście, które idealnie ujął Orson Scott Card, więc użyję jego słów: Sądzę, że nawet śmierc będzie rzeczą dobrą, nie dlatego, że jest zakończeniem dawnej goryczy, ale dlatego, że jak wierzę, nadejdzie jako ostatni z ostrych smaków, które upewniają mnie, że żyję.

Ale tylko częściowo

A która część żyje nadal?

[Mysiorek]

nadejdzie jako ostatni z ostrych smaków, które upewniają mnie, że żyję.

A która część żyje nadal?

No która?

[pani_minister]

Według mnie - żadna. Ten smak jest ostatni

[Mysiorek]

nadejdzie jako ostatni z ostrych smaków, które upewniają mnie, że żyję.

Ten smak jest ostatni

Uhm... ostani ostry.
Gdy zniknie. Ty też?
... kończy się "ostrość" i Ty z nią? (aż tak przyziemne?)

[pani_minister]

Kładę nacisk na ostatni, nie na ostry (choć ta interpretacja też mi się podoba, tak czysto intelektualnie). Tak, kończę się ja i wraz ze mną ostrość. Jakoś nie potrafię się przekonać do idei mojej osobnej, osobniczej egzystencji PO - coś w stylu: nadal będę, tylko mądrzejsza, niewidzialna, w trochę innej formie, w jakimś niepojętym w tej chwili dla mnie wymiarze. Jestem malutkim, śmiesznym zbiegiem okoliczności, bez złudzeń, że zbiegi okoliczności są wieczne

[Mysiorek]

Jestem malutkim, śmiesznym zbiegiem okoliczności, bez złudzeń, że zbiegi okoliczności są wieczne

A jak myślą muszki-Drozofilki, których życie to 28 dni?
Myślisz, że jesteśmy bytem doskonałym? Że nie ma czegoś lepszego?
A może drozofilki to MY? ... z tymi marnymi 80-latami, w tym wymiarze?

Ta ostrość i "ostatniość" nie jest dla mnie.

Jak zrozumiesz śmierć - zrozumiesz życie.

[larena]

a moze Haro wiedzial o chorobie przyjaciela tylko nie chcial o tym pisac albo wtedy nie przezywal tego az tak mocno

[pani_minister]

A może drozofilki to MY?

Oczywiście Nie wiem, jak myślą muszki, nie wiem przeciez nawet, jak myślisz Ty, mimo pewnego pokrewienstwa genetycznego i umysłowego. Szanse na zrozumienie drozofilki mam takie, jak na pojęcie Ciebie I skąd pomysł doskonałości? Trzeba być człowiekiem, żeby w ogóle doskonałość wymyslić i się do niej odnosić, żeby stworzyć sobie osie złego-dobrego-lepszego-doskonałego

Jak zrozumiesz śmierć - zrozumiesz życie.

Uważasz, że jesteśmy w stanie to pojąć? My - przerośnięte drozofilki?

BTW: Dick mi się przypomniał z Valisem. Az poszukałam, żeby nie przekłamać:
Wielki Sędzia nie może na pytanie Kevina "Dlaczego zginął mój kot?" odpowiedzieć "A skąd ja moge wiedzieć?". Nie ma odpowiedzi, jest tylko trup zwierzęcia, które chciało przejść na drugą stronę jezdni. Wszyscy jesteśmy zwierzętami, które chcą przejść na drugą stronę ulicy, tylko coś, czego nie zauważylismy, rozjeżdża nas w połowie drogi.
Muszka, kot, człowiek - co za różnica

[Mysiorek]

Trzeba być człowiekiem, żeby w ogóle doskonałość wymyslić

Ale sens w tym, że nasza "doskonałość" (w ogóle myślenie o tym pojęciu) jest śmieszna wobec lepszych Drozofilek

Muszka, kot, człowiek - co za różnica

Żadna! Kumasz?

Uważasz, że jesteśmy w stanie to pojąć? My - przerośnięte drozofilki?

Niom Bo jedne tak, inne nie. Drozofilki.
Ja rozumiem. A Ty?

a moze Haro wiedzial o chorobie przyjaciela tylko nie chcial o tym pisac albo wtedy nie przezywal tego az tak mocno

A co za różnica?
Wstrząs jest wtedy, kiedy sobie ZDASZ sprawę ze skutku narodzin.

[Wstreciucha]

Nadrobić czas? Raczej się przygotować na wieczność

racja , tego strata kto sie cale zycie nie przygotowuje tylko na "chwile" przed nia , a tego zaluje , ktory mysli o przygotowaniach tylko w aspekcie smierci

Jaki by nie był i tak się zastanawiał , czasami, nad sensem. Tak jak i Ty.

myslalam raczej o tym, ze kwestia myslenia i zastanawiania sie nad tym, nikogo nie oszczedzi w czasie smierci, ale wiele zmienia za zycia , bo o zyciu po smierci mozemy tylko podywagowac

Nie zawsze, znany mi był przypadek zupełnie odwrotny

ja wciaz znam taki przypadek, mimo to twierdze , iz takich ludzi nie ma. To troche jak z egoizmem, czlowiek , ktory twierdzi iz pomaga innym i jest w stanie dla kogos sie poswiecic, w gruncie rzeczy mysli o zaspokojeniu wlasnej zadzy bycia dobrym czlowiekiem - co dla mnie z gruntu zalatuje egoizmem - trudno jest sie przyznac , ze robimy cos z czystej przyjemnosci, dla nas samych , bo to rzekomo "zle wyglada". Podobnie jest z szykowaniem sie na smierc .

z tymi marnymi 80-latami, w tym wymiarze?

optymista

Ta ostrość i "ostatniość" nie jest dla mnie.

raczej nie dla mnie , to Ja jestem Bogiem

dla mnie to pewnie ani ostrosc ani ostatniosc a zaskoczenie bedzie

[Mysiorek]

to Ja jestem Bogiem

W tym wymiarze, w tym życiu ;P
Wielu, którzy tak sądziło, pewnie zmieniło zdanie, później.

tego strata kto sie cale zycie nie przygotowuje tylko na "chwile" przed nia , a tego zaluje , ktory mysli o przygotowaniach tylko w aspekcie smierci

Jak dotkniesz jej osobiście, daj mi znać. Pogadam z chęcią.

[Wstreciucha]

Jak dotkniesz jej osobiście, daj mi znać. Pogadam z chęcią.

dam znac , moze spotkamy sie na nasiadowce jak te "muszki" nad krowia kupa

pewnie zmieniło zdanie,

pewnie , ale pewny nie jestes

[pani_minister]

nasza "doskonałość" (w ogóle myślenie o tym pojęciu) jest śmieszna wobec lepszych Drozofilek

Lepszych? Według czyjej skali wartości? Drozofilki maja pewnie inną Wartościowanie jest czysto ludzkie, śmiem twierdzić. Potrzeba definiowania codziennie nas zjada.

A Ty?

A ja nie uważam, że jestem w stanie to pojąć Jestem małym, zabawnym zwierzakiem, któremu się wydaje, że ma mózg i ten mózg do czegoś służy poza trwaniem tu i teraz. W dodatku wymyśla sobie takie terminy, jak "tu" i "teraz", ograniczany biologią, fizyką i pojęciami, o których nie ma pojęcia.

Wielu, którzy tak sądziło, pewnie zmieniło zdanie, później

Czyżby nadzieja?

[Mysiorek]

moze spotkamy sie

Zechcesz - się spotkamy. Tam.

ale pewny nie jestes

Jestem

Dlaczego nie jesteś pewna?
Co Cię hamuje?

[ Dodano: 2006-07-29, 23:22 ]

Lepszych?

Tak. (tylko w cudzysłowie te Droz. powinny być)
A myślisz, że nie ma lepszych od nas, patrząc na Ziemię?

Czyżby nadzieja?

Nie. Pewność

[pani_minister]

A myślisz, że nie ma lepszych od nas, patrząc na Ziemię?

Myślę, że jest w cholerę innych. Niepojmowalnych i odmiennych, pewnie nawet na Ziemi naszej kochanej. A kto ma oceniac, że są lepsi i gorsi? I czy jego ocena na pewno będzie zgodna z ludzkimi standardami? Czy w ogóle będzie w stanie je pojąć, skoro sami nawet ich nie rozumiemy?

Co się tyczy pewności - jestem jej niezmiernie ciekawa. Jakbym mogła, gołymi łapami grzebałabym Ci we wnętrznościach, żeby znaleźć miejsce jej pochodzenia

[Mysiorek]

...grzebałabym ...

skoro sami nawet ich nie rozumiemy?

Ależ rozumiemy. Jak rozumiesz doskonałość? Jesteś ją w stanie ująć jakoś w słowa?

[Wstreciucha]

Dlaczego nie jesteś pewna?
Co Cię hamuje?

nie mowilam ze nie jestem, nic mnie nie hamuje, mysle o zyciu i smierci jak o jednej ciaglej linii , nie potrzebuje kreslic na niej sinusoidy, dla mnie niezaleznie od intensywnosci zycia , linia smierci jest rownie bliska - jest tym samym , zmieniam sie tylko ja i wybieram rzeczywistosc

[pani_minister]

Nie zamierzam jej ujmować. Według mnie doskonałości nie ma.

[Mysiorek]

i wybieram rzeczywistosc

Życie "przed", czy "po"? A co to jest "rzeczywistość"?

[Wstreciucha]

Życie "przed", czy "po"?

zycie

A co to jest "rzeczywistość"?

zycie

[Mysiorek]

Według mnie doskonałości nie ma.

Bo jest niezmierzalna Może być dla nas tylko czymś wydumanym, niedotkniętym.
(tylko dziwnie jakoś wiekszość się doskonali)

zycie

A co to jest życie? Kto Ci wmówił, że to TU I TERAZ to jest życie?
Czy nie ma innego życia?

[pani_minister]

(tylko dziwnie jakoś wiekszość się doskonali)

Zmienia się, co najwyżej, a i to niekoniecznie. "Doskonalenie" jest doskonale subiektywne Możemy sobie wydumać różne koncepty, piękno, doskonałość, absolut. To nadal są jednak tylko koncepty stworzone przez ograniczone muszki, które mogą być całkowicie nieadekwatne do świata widzianego przez świetliki. Albo pantofelki. Albo dowolną formę życia, której nawet nie jestesmy sobie w stanie wyobrazić.

[Wstreciucha]

A co to jest życie? Kto Ci wmówił, że to TU I TERAZ to jest życie?
Czy nie ma innego życia?

pierwsza czesc wytlumaczylam kilka postow wyzej,
co do zycia innego jako istnienia , to prawdopodobnie wiele

[Mysiorek]

Albo dowolną formę życia, której nawet nie jestesmy sobie w stanie wyobrazić.

Wszystko to zamieszkuje razem z nami. My jesteśmy "naj", w naszym (ludzkości) rozumieniu. To też taki koncept ... i tyle? Na "ostatniej ostrości" skończymy?? Nie ma nic "doskonalszego" ? Czemu?

linia smierci ... - jest tym samym

i wybieram rzeczywistosc

Życie i śmierć to rzeczywistość. Do śmierci.
A po śmierci? To dalej życie czy tylko śmierć?

[Wstreciucha]

w wyborze rzeczywistosci nie chodzi o wybor pomiedzy zyciem a smiercia , a raczej poziomu jego doswiadczania . Jesli zycie i smierc jest dla mnie jedna linia , to smierc nie jest kresem, moze byc jedynie punktem zmiany doswiadczania rzeczywistosci - zycia .
Nie bij piany Mysipisiorku, bo w ten sposob mozemy przebrnac przez nastepne 100stron.

[pani_minister]

My jesteśmy "naj", w naszym (ludzkości) rozumieniu

Moim nie. Po prostu jestem jedynym gatunkiem, ktory jako tako mogę obserwować. Nie musi to oznaczac zaraz "naj". Raczej świadczy o moim ograniczeniu.

Na "ostatniej ostrości" skończymy??

Tak. Tak właśnie widze nasz gatunek.

Nie ma nic "doskonalszego" ? Czemu?

A dlaczego miałoby być? Bo my tak chcemy? Bo ubzduraliliśmy sobie hierarchię i mamy nadzieję wraz ze śmiercią przesunąc się wyżej na tej urojonej drabince, dotknąć choć na moment "doskonałości", ktorą sami sobie wymyślilismy?