dobra, mam nadzieje, ze nikt nie za to nie zabije, że wkleje tutaj całego arta
wzięłam z:
www.termedia.pl
Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego do stosowania preparatu Lacibios Femina w położnictwie i ginekologii
21 lipca 2006 r. w Poznaniu odbyło się zebranie ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego na temat stosowania preparatu o nazwie rynkowej Lacibios Femina. W spotkaniu uczestniczyli: 1. prof. dr hab. Marek Spaczyński – przewodniczący 2. prof. dr hab. n. med. Krzysztof Drews 3. prof. dr hab. Jan Kotarski 4. dr hab. Witold Kędzia 5. dr hab. Tomasz Niemiec
1. Wprowadzenie
W skład prawidłowej flory pochwy wchodzi ok. 100 rodzajów komensalnych bakterii tlenowych i beztlenowych. W jednym mililitrze wydzieliny pochwowej występuje od 102 do 1011 bakterii. Flora pochwy dojrzałej kobiety jest zdominowana przez tlenowe i fakultatywnie beztlenowe pałeczki kwasu mlekowego. Do najczęściej występujących w pochwie pałeczek kwasu mlekowego należą: Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus fermentum, Lactobacillus plantarum, Lactobacillus brevis, Lactobacillus jenseni, Lactobacillus casei, Lactobacillus catenaforme, Lactobacillus debrueckii, Lactobacillus salivarius, Lactobacillus crispatus. Oprócz wymienionych powyżej tlenowych i beztlenowych pałeczek kwasu mlekowego w skład prawidłowej flory pochwy zalicza się również inne komensalne bakterie następujących rodzajów: Staphylococcus, Corynebacterium, Streptococcus, Enterococcus, Peptostreptococcus Bacteroides, Porphyromonas, Gardnerella, Ureaplasma, Mycoplasma, Eubacterium, Bifidobacterium, Propionibacterium, Escherichia, Klebsiella, Sarcinia, Mobiluncus, Veillonella, Clostridium, Fusobacterium, Listeria. Ponad połowa bakterii występujących w prawidłowej florze pochwy zaliczana jest do beztlenowców. W normalnej florze pochwy zdrowej kobiety flora beztlenowa i tlenowa równoważy się wzajemnie, ulegając zmianom zarówno ilościowym i jakościowym. Szczególnie liczebność populacji poszczególnych rodzajów bakterii bytujących w pochwie dojrzałej kobiety podlega znacznym wahaniom. Przekroczenie granic dynamicznej równowagi utrzymującej się pomiędzy poszczególnymi składnikami prawidłowej flory pochwy jest jedną z przyczyn rozwoju zapalenia w obrębie dróg moczowo-płciowych kobiety.
2. Wpływ obecności pałeczek kwasu mlekowego na biocenozę pochwy
Dominację pałeczki kwasu mlekowego w biotopie pochwy umożliwia wiele poznanych dotąd mechanizmów charakterystycznych dla jej metabolizmu, wśród których należy wymienić: – produkcję nadtlenku wodoru – produkcję kwasu mlekowego. Pomimo szeroko rozpowszechnionej opinii aktualnie wydaje się, że produkcja nadtlenku wodoru jest najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na utrzymywanie się równowagi prawidłowej flory pochwy. Pałeczki kwasu mlekowego nie posiadają hemu, którego obecność warunkuje przebieg reakcji redukującej tlen do wody przy wykorzystaniu cytochromu. Zamiast tego metabolizm pałeczki kwasu mlekowego oparty jest o flawoproteiny, które umożliwiają przejście tlenu do nadtlenku wodoru. Fakt, że większość beztlenowców tworzących ponad połowę prawidłowej flory pochwy nie dysponuje katalazą rozkładającą nadtlenek wodoru prowadzi do akumulacji tego związku w biotopie pochwy. Obecność pozostałych składników prawidłowej flory pochwy ma znaczenie dla utrzymywania się dostatecznej liczebności populacji pałeczki kwasu mlekowego. Mechanizm tych zależności opiera się na udziale tej flory w metabolizowaniu glikogenu do glukozy, która jest podstawowym składnikiem odżywczym pałeczek kwasu mlekowego. Preparaty zawierające pałeczki kwasu mlekowego wykazują się dużą skutecznością w zapobieganiu wtórnym i nawrotowym zakażeniom bakteryjnym i grzybiczym pochwy i układu moczowego. Skuteczność ta wynika m.in. z adhezji pałeczek kwasu mlekowego do powierzchni nabłonka przejściowego dróg moczowych. Adhezja pałeczek kwasu mlekowego blokuje dostęp do komórek nabłonka innym patogenom.
3. Czynniki prowadzące do zaburzeń równowagi prawidłowej flory pochwy
Utrzymywanie się kolonizacji pochwy przez komensalne mikroorganizmy tlenowe i beztlenowe jest możliwe dzięki homeostazie ekosystemu, jaki tworzy błona śluzowa pochwy i szyjki macicy. Wszelkie miejscowe, jak i ustrojowe zmiany mające wpływ na funkcjonowanie tego systemu mogą być przyczyną zaburzeń jego funkcjonowania. Przejawia się to stopniowym wzrostem liczebności jednego lub kilku szczepów bakteryjnych, które uzyskują wyraŸną dominację nad pozostałymi składnikami prawidłowej flory pochwy. Do podstawowych czynników powodujących zaburzenia równowagi prawidłowej flory pochwy należą: – antybiotykoterapia; – zaburzenia immunologiczne (w tym wiek, w przebiegu innych chorób np. HIV, leki immunosupresyjne); – zaburzenia hormonalne (w tym okres menopauzy, zaburzenia cyklu miesiączkowego); – stosowanie leków dopochwowych (w tym leków przeciwzapalnych, środków antykoncepcyjnych); – zabiegi chirurgiczne pochwy, szyjki i innych narządów miednicy mniejszej; – inne (w tym czynniki zewnętrzne, dieta, środowisko, błędy higieniczne, aktywność seksualna).
4. Probiotyki
Określenia probiotyk używa się w stosunku do preparatów, w skład których wchodzą żywe kultury mikroorganizmów pełniących w organizmie ludzkim role symbiontów. Dotychczasowe, wieloletnie doświadczenie terapeutyczne dowodzi, że użycie probiotyków przynosi określone wymierne korzyści dla zdrowia człowieka przy jednoczesnym całkowitym braku istotnych, niekorzystnych działań ubocznych, ryzyka przedawkowania czy powikłań leczenia. Podstawowymi korzyściami, jakie przynosi stosowanie probiotyków są: wpływ na syntezę witamin B1, B2, B12, K i metabolizm cholesterolu, stymulacja układu immunologicznego, regulacja wchłaniania jelitowego, utrzymywanie prawidłowego pH. W stosowanych dotychczas preparatach wykorzystywano głównie liofilizowane zawiesiny pałeczek Lactobacillus acidophilus i Lactobacillus rhamnosus. Stosowanie doustnych preparatów opartych o te szczepy bakteryjne pomagało w odtwarzaniu i utrzymywaniu prawidłowej flory bakteryjnej jelit. Długotrwały korzystny wpływ na funkcjonowanie układu pokarmowego osiągnięto poprzez wykorzystanie w produkcji biotyków szczepów bakterii opornych na działanie wielu antybiotyków (np. penicyliny, streptomycyny, neomycyny, erytromycyny, tetracykliny) często stosowanych w praktyce lekarskiej.
5. Lacibios Femina
Lacibios Femina jest doustnym probiotykiem, utworzonym przez wspólne wykorzystanie dwóch liofilizowanych szczepów Lactobacillus rhamnosus GR-1 i Lactobacillus Reuter RC-14 i. Jedna kapsułka preparatu Lacibios Femina zawiera 5 miliardów (5 x 109) CFU obu wymienionych powyżej szczepów. Schemat przyjmowania preparatu uzależniony jest od wskazań uzasadniających jego wdrożenie. Standardowo zaleca się stosowanie 1 kapsułki dziennie w czasie lub 30 min po posiłku. U chorych leczonych antybiotykami wskazane jest wspomagające przyjmowanie Lacibios Femina na godzinę przed i 3 godz. po otrzymaniu kolejnej dawki antybiotyku. Ważne jest, aby przedłużyć stosowanie Lacibios Femina o 7 dni po zakończeniu antybiotykoterapii. Nawet długotrwałe stosowanie preparatu ze wskazań profilaktycznych czy wspomagających antybiotykoterapię nie powoduje pojawienia się działań ubocznych. Jedynym wymienianym przeciwwskazaniem do stosowania Lacibios Femina jest nadwrażliwość na składniki preparatu.
6. Zastosowanie preparatu Lacibios Femina
Analiza wyników badań dotyczących wykorzystania preparatu Lacibios Femina wskazuje, że korzystne jest stosowanie tego probiotyku w następujących sytuacjach: a. jako leczenie wspomagające: – w trakcie oraz po zakończeniu leczenia antybiotykami; – przy rozpoznanym bakteryjnym, pasożytniczym, wirusowym lub grzybiczym zakażeniu pochwy; – przy nawrotowych, wtórnych i przewlekłych zakażeniach pochwy. b. jako profilaktyka zakażeń w obrębie układu moczowo-płciowego: – przed i po planowanych zabiegach chirurgicznych; – dla kobiet w okresie menopauzy; – dla kobiet, których aktywność płciowa, styl życia, praca zawodowa lub aktywność fizyczna zwiększa ryzyko rozwoju zakażeń układu moczowo-płciowego (częsta zmiana partnerów płciowych, częste podróże, korzystanie z basenu, przebywanie w środowisku o obniżonym standardzie sanitarno-higienicznym itp.). Rekomendacje wydaje się na okres do 31 grudnia 2007 r.
prof. dr hab. Marek Spaczyński prof. dr hab. Krzysztof Drews prof. dr hab. Jan Kotarski dr hab. Witold Kędzia dr hab. Tomasz Niemiec
to chyba tyle... ja cos znajde jeszcze fajnego odnosnie w ogóle grzybicy i innych infekcji intymnych, to wrzuce linka. tutaj nie podałam, ponieważ trzeba się logowac, co nie wszystkim musi odpowiadać
a przy długotrwałych infekcjach lepiej stosować leki doustne (jak np. Orungal, Flukonazol, z probiotów - LaciBios Femina), bo jak się coś wprowadza do pochwy to automatycznie podrażnia się trochę scianki, pozostaja resztki kapsułek i chcąc nie chcąć wybija sie trochę pozytywną florę bakteryjną.