agnieszka.com.pl

dlaczego tak trudno poznac osobe ktora jesli juz nie bedzie ta jedyna, to przynajmniej zrozumie cie, przytuli i powie ze bedzie dobrze? dlaczego tak trudno sie zyje bez takiej osoby? :566: powinno byc latwiej majac na karku tylko swoje problemy, a jednak brakuje tej drugiej strony... chyba i tak nikt nie zna odpowiedzi na pytanie: dlaczego tak trudno???

hmm... moze dlatego tak trudno poniewaz gdyby bylo to latwe to nie potrafilibysmy tego docenic?

trudno ?, a może nie tak bardzo - wiele zależy od nas samych - chcę i muszę w to wierzyć :567:

Wcale nie jest tak trudno !!! ale zyje sie bez takiej osoby raczej trudno !

liked pisze: dlaczego tak trudno sie zyje bez takiej osoby?

Bo nie masz z kim przeżywać radości i dzielić smutków.
Ze ścianą ciężko.

rozstalem sie pol roku temu z narzeczona, bylem w niej zakochany, myslalem ze to ta... dzis wiem ze sie pomylilem i nie zaluje tego rozstania. od tego czasu szukam tej drugiej polowki... ale jej nigdzie nie ma :566:

Jest tuz za rogiem ! zweryfikuj swoje najblizsze srodowisko !

krzys pisze:Jest tuz za rogiem ! zweryfikuj swoje najblizsze srodowisko !

Coś w tym jest.
Swoją połówkę "poznałem" gdy była jeszcze embrionem w brzuszku mamusi.
Gdy już byliśmy dorośli, po prostu nie cierpielismy siebie, ale nigdy nie rozawialiśmy ze sobą!
Poszedłem pożyczyć pornola (od Jej taty), taty nie było, była Ona i wciagneła mnie do pokoju. (na krótką rozmowę)
Gdy się ocknąłem (bo Ona ciągle nie mogła, ale ja starszy byłem od niej, więc "rozsądniejszy") była 1 w nocy!!! A Jej rodzice już spali, więc cichaczem sie ewakuowałem. Ale już nie mogłem zasnąć, tak jak i Ona.
Teraz się śmiejemy, ze połączyła nas pornografia
Czasem ten ktos jest na wyciągnięcie ręki!

jakos tak dziwnie sie poukladalo... znajomi sie porozchodzili... ja stalem sie chyba odludkiem... najlepsze jest to ze nie mialem nigdy problemu w nawiazywaniu nowych kontaktow... ale od paru miesiecy jest inaczej... juz pare miesiecy sie doluje ze cos ze mna nie tak... a najblizsze otoczenie? nie ma w nim nikogo z kim moglbym sie zwiazac... strasznie mi smutno i jestem chyba desperat ze zale sie na netowym forum strasznie chcialbym poznac kogos, kto pouklada mnie w calosc gdy moje elementy sie rozleca, kogos kto pozkleja mnie gdy sie nie da poskaladac, kogos kto mnie przytuli i powie ze jest super... a za rogiem, jest pusto! sprawdzalem:-) nie ma tam nikogo. czuje w sobie pustke. im wiecej o tym mysle z miesiaca na miesiac jest coraz bardziej zle...

na pewno gdzieś jest, trzeba dobrze poszukać.

To ja napiszę gdzie znalazłem swoją. Sporo osób będzie się pewnie śmiało ale mi to nie przeszkadza
Otóż swoją Śliczną poznałem w internecie na Sympatii (http://sympatia.onet.pl/)
Można tam spotkać wiele ciekawych osób (oczywiście oszołomy też się zdarzają).

A tak wógóle jak się zapatrujecie na takie formy kontaktu? Ale to chyba gdzieś już było

Witam Fishu :564:
dla mnie ta forma poznawania nowych ludzi będzie niestety kojarzyła się już tylko z :508: .
Ale i boję się tego postawienia sprawy na głowie - najpierw rozmowa i to często bardzo intymna, osobista, a dopiero potem możliwość zobaczenia się, poznania języka gestów,, ciała itd. Troszkę to dla mnie nie po kolei - ale może to było spowodowane tym, że ostatnio byłem desperatem i nie potrafiłem spokojnie podejść do takich serwisów, czy czatów.
Póki co "powalczę" jednak w realu.

Ja mam bardzo ostrożne podejście do poznawania się przez internet. Kiedyś się zakochałem (tak tak, głupi byłem ) w takiej jednej. Urzekła mnie jej delikatność, wyobraźnia, serdeczność, a po poznaniu jej osobiście czar prysł, chociaż była to jedna z ładniejszych dziewczyn jakie spotkałem. Okazała się jednak zołzą. (To stwierdziłem po 2 miesiącach męczarni, ale nie z nią, tylko podczas próby jej zdobycia)

Potem już tylko uwzględniałem możliwość połączenia się z kimś, kogo poznałem przez net. Ale byłem ostrożniejszy.

Liked - ile masz lat?

Ja robiłem inaczej.
Dwa trzy maile i spotkanie.
Od razu na pierwszym było widać czy coś może z tego być czy nie.
Z czterech randek uciekłem po 20 minutach
Z jednej po tygodniu
A ta ostatnia jeszcze się nie skończyła

No właśnie ja miałem tak, że chciałem się spotkać, a ona nie chciała bo "nie była gotowa", "bała się", itp. Udawała przestraszone kaczątko, a okazało się (po ok. 2 tygodniach od poznania jej przez sieć sie spotkaliśmy) że ona tak naprawdę jest chłodną, zarozumiałą LASKĄ. Ech ale byłem wtedy głupi. :547: :547: :547:

Tak jak mówisz, Fish, powinno być. Im szybciej się z kimś spotkasz w 4 oczy, tym mniejsze zagrożenie rozbieżności wyobrażeń z rzeczywistością. Bo jak się z kimś długo rozmawia bez widzenia to potem się jednak trochę można rozczarować, bo ten ktoś w realu się okazał kimś innym niż był podczas netowych rozmów. Co innego, gdy on i ona mieszkają daleko od siebie, a chcą być razem. Wtedy net im służy do codziennych rozmów. Jest OK. Pod warunkiem że poznali się trochę w realu.

ech... ta forma kotaktu, jako poszukiwanie jest troche dziwna... raz sie dalem namowic i nie licho sie rozczarowalem. okropne dziewcze bylo :556: wole jednak tradycyjne metody:)

hmm, moze dlatego, ze nastawiasz sie na to, ze bez drugiej osoby Twoje zycie nie ma sensu, ja bylam typem samotnika i wierzylam w to, ze i samemu mozna byc szczesliwym i to jak choc czasami przychodzily momenty zwatpienia..nie mysl ciagle o tym, jak trudno jest zyc samemu, zacznij myslec, co zrobic by uprzyjemnic sobie ten czas, miłośc sama przychodzi do człowieka

święte słowa Nataszo - szukam w sobie znowu polubienia bycia samemu

liked pisze:szukam tej drugiej polowki... ale jej nigdzie nie ma :566:

ta druga polowka moze byc w sklepie przepraszam ze se zazartowalem z tego ale nie moglem sie powstrzymac

hehehe ale zabawne... pewnie w warzywniaku:-)

Nie no co ty , miał pewnie na mysli sklep z zabawkami :564: :564:

A tak wógóle jak się zapatrujecie na takie formy kontaktu? Ale to chyba gdzieś już było

Moja randka, Fish, też trwa do dziś :D i jest baaaaaaardzo przyjemnie :D
:564:

Moja randka, Fish, też trwa do dziś i jest baaaaaaardzo przyjemnie

To gratuluję i cieszę się razem z Tobą. Nam dziś mija 8 m-cy od pierwszej. Ale będą balety !!

Jak to 8 miesięcy? Coś mi się obiło o uszy, żeś żonaty i dzieciaty. To jak to jest?

Źle czytałeś. Żonaty byłem
Teraz próbuję znowu być

Aha. BYŁEŚ.
Teraz już wszystko rozumiem :564:

PS
Nam też stuknęło niedawno 8 miesięcy. I zbliża się 9ty. Jestem również szczęśliwy

To gratulacje.
My jak na razie tez świętujemy miesiące:
Od pierwszego kontaktu, pierwszej randki, pierwszego "kocham Cię", pierwszego...hmmm wiadomo, zaręczyn itp

nie zazdroszcze wam bo nie wypada , ale siesze sie razem z wami i zycze wam udanego swietowania :564: i uwazajcie na te :509: sami wiecie o co chodzi

znajomosc przez neta ,czy czat ,na poczatku myslalem ze to nie ma sensu bo tak bylo
bardzo rzadko bywalem na czacie bo na roznych ludzi a raczej dziewczyny sie trafialo.a tu nagle pewnego dnia nie mialem co robic wszedlem se na czata i poznalem naprawde fantastyczna dziewczyne, na poczatku poznawalismy sie przez neta,pozniej przeszlo na real i jest naprawde spoko, mam nadzieje ze z tego cos wyjdzie bo chyba sie w niej ten tego

Tak jak w temacie. Życie jest brutalne. Kobiety wolą tych lepszych. Jeśli żadnej nie pasujesz nie ma na to rady. Jeśli nie jesteś samotnikiem i eychodzisz z domu a mimo to nie spotykasz swojej "drugiej połówki" zrób to co ja. P.... to. Zajmij się czymś innym. Czymś przyjemnym, interesującym, co pozewoli zagłuszyć Ci myśli. na pewno coś takiego istnieje.

krzys pisze:Nie no co ty , miał pewnie na mysli sklep z zabawkami :564: :564:

Touche krzysiu!!