Tak ,wszyscy mają racje jestem wariatką....

[mmm]

Nie będę się rozpisywać ,proszę jedynie o radę .Jak ma żyć kobieta ,matka ,żona....która wpadając w depresje z powodu traktowania przez męża (złego oczywiście) sama się oskarża ...przyznając się do wszystkich swoich błędów...w tym niestety zdrady?Jednorazowej....pod wpływem alkoholu...przerwanego aktu ,gdyż to nie dla niej ...Jak jest jej wartość ...czy spadła do zera??Ω

[Mysiorek]

Każdy wartość samego siebie ustala sobie sam, niestety. Ale to (chyba) jest najważniejsza ocena, warunkująca resztę oraz oceny innych.

wpadając w depresje z powodu traktowania przez męża

Depresja to skutek, zachowanie męża to skutek, sex na boku to skutek... jaka jest przyczyna?

[mmm]

dzięki za odpowiedż ...Przyczyna..niewiem.Przybliżę ci trochę ,Jesteśmy ze sobą 13 lat,mój pierwszy mężczyzna ....było różnie raz lepiej raz gorzej .Generalnie ja zajmowałam się domem i wtedy jednym dzieckiem ,mąż lubił sobie wychodzić z kolegami na imprezy a ja zostawałam w domu.to co zrobłam wyglądało dokładnie tak ,że wyszłam z kolezanką na impreze ,co nieczęsto mi się zdarzało,za dużo wypiłam .Kręcił się koło mnie chłopak..z którym poszłam ,nie znałam go dobrze...nawet nie myślałam .w ogóle niewiem co myślałam ,że pójdę z nim do łóżka ...nawet to nie było łózko.Byłam nieżle wstawiona ,wstyd mi bardzo.Cały ten akt wyglądał tak ,ze rzadno z nas nie osiągneło satyswakcji bo trwało to moment i ja się otrząsnęłam z tego co robie ...tyle zdrady.Cały czas wyrzucałam to sobie ,ale jakoś żyłam z tym i to nieżle ,po prostu wyparłam to z siebie.Po 3 latach zaszłam w ciąże z drugą córką i rozpoczął się dla mnie koszmar..mąż nie akceptował faktu ,że jestem w ciązy ...chciał mnie zostawić ....nic nie wiedział o incydencie .cierpiałam ,w zasadzie cała ciąża była dla mnie katorgą ,mąz upijał się ,imprezował ,chodził ze mną do łózka mówiąc ,że nie kocha,ze tylko dla sexu.zachorowałam ,bardzo głęboko na depresje ,gdyż zaczęłam sobie wszystko wyrzucać ...w efekcie przyznałam się do zdrady ...obwiniałam się o wszystko ...zrobiłam z siebie szmatę...
Nadal się leczę ,jestem z męzem ,baardzo się zmienił....ale ja nie potrafie normalnie zyć ...chyba lepiej jakby mnie nie było.

[ Dodano: 2007-02-26, 14:02 ]
Mysiorek, dzięki

[Atanazy]

Ważne jest to, co tu i teraz. Ważny jest odmieniony mąż, ważne są dzieci. A swoje "brudy z przeszłości" schować między to, co było, a to, o czym nie warto pamiętać.

[Ted Bundy]

przeszłość zostaje zawsze,nie warto wszystkiego usuwać z pamięci. Bo i w pewnym stopniu kształtuje. Ale i nie wszystko nadaje się do kwiecistych opowieści, bo i po co?

[natasza]

Mmm, a któż w dzisiejszych czasach nie jest wariatem?

Trzeba znaleźć sposób na własne życie, nie możesz być uzależniona od nastroju męża. Zorganizuj sobie swój mały świat, zacznij robić coś dla siebie, coś co lubisz, bądź coś, co lubiałaś. Mąż jest częścią życia, reszta zależy od Ciebie. Zacznij działać, działać, działać.

[jamaicanflower]

Zacznij działać, działać, działać.

Na szczęście nie wszyscy jeszcze myślą, że życie to tylko ciagły ruch do przodu
Z tego, co - mam nadzieję wiernie opisałas - wynika, ze nie zdradzilas psychicznie, a fizycznie tez malo co. Ja sobie to tak wyobaziłam: życie z mężem wykańczało Cie psychicznie, nie miałas w sobie dość siły, by od niego odejść, a aby przetrwać musiałaś znaleźć winę w sobie. Moze jej nie było, moze nie była wystarczajaca, by mogła tłumaczyć to, co sie dzieje Więc przyczynę stworzyłaś sama, podążając jak automat za nieznajomym. Moim zdaniem, więcej zła wyrządziłaś sobie i Waszemu małżeństwu 3 lata później...

[Andrew]

A ja zapytac musze dlaczego maż wychodził bez Ciebie ? Rozumiem ...13 lat małzenstwa moze cos zmienic ....
Ale ... bo ono zawsze jest , gdyby tu weszła moja zona, to napisala by posta byc moze i podobnego do twojego , ze to ja jestem winny , bo to - bo tamto , itd. ze zły w pewnym sensie ze mnie człowiek , ze jak dzieci były małe to sie nimi nie zajmowalem itd. ja to wszystko wiem bo ludzie znajomi mi mówią co zona im mówi , tyle , ze Oni (znajomi ) mnie osobiscie znają i wiedza jak jest ! tyle zatem w tym temacie napisze jako odpowiedz.Jesli jednak u ciebie jest tak jak piszesz , to po co z nim jestes! nie masz odwagi odejsc , no to nie marudz <browar>

mmm, powiem jeszcze tak - nic nie bierze sie z niczego , nie piszesz jakie to było , to zle traktowanie ciebie przez meza , moge sie jedynie domyslac i luknac na swoja zone co Ona by powiedziala , mniemam - bo musze załozyc , ze u cibie jednak jest az tak zle jak piszesz , zatem - nie rozumiem , czego ? tego ze kobiety sa dalej z mezami którzy je doprowadzaja do takiego stanu

[mmm]

widzisz ,sama nie wiem ....chyba lepiej było mi wziąc winę na siebie ...niż uznać ,że ten związek jest zaburzony.Pytasz o traktowanie ,kiedyś zanim dopadła mnie depresja ,nie przejmowałam się ,że mąż wychodzi z kumplami ,miałam przecież swoje zycie ,dziecko ...rodzinę ,swoją pracę ..chyba nie chciałam zauważyć co się censored tak do momentu ,kiedy okazało się ,że jestem w nieplanowanej zresztą ciąży...Wtedy dostrzegłam ,że coś tu należało by zmienić ,on jednak nie chciał .nie było to maltretowanie fizyczne,ale psychiczne .Nie zaakceptował ,ze spłodził dziecko ..najchętniej wysłałby mnie na zabieg.Przez całą ciąże nie miałam w nikim oparcia,on chodził na imprezki i przychodził nad ranem ,wtedy chciał się ze mną kochać pijany jak świnia.Dodając przy tym ,kiedy pytałam czy mnie kocha ,że chyba nie ,ale nie przeszkadza to byśmy poszli do łóżka.oczekiwałam na dziecko w poczuciu odrzucenia ,teraz gdy jestem powiedzmy zdrowsza to wiedziałabym co zrobić ...kopłabym go w du....wtedy jednak był mi bardzo potrzebny...Po porodzie ,przyjechałam do domu,nie zastałam niczego innego ,ani jednego ciepłego słowa.Po sześciu tyg .od porodu wylądowałam już u psychiatry z silną depresją .W tej depresji powiedziałam o zdradzie ,że jestem zła ,że to moja wina ...itp.mąż dopiero po tym otrząsnął się i chce wszystko naprawić ,ja nadal leczę się ....i chyba już nie potrafię ,chociaż bardzo bym chciała ,żeby było dobrze ...dla siebie ,dla dzieci i dla nas...skomplikowane? wiem....

[Dzindzer]

nie było to maltretowanie fizyczne,ale psychiczne .Nie zaakceptował ,ze spłodził dziecko ..najchętniej wysłałby mnie na zabieg.Przez całą ciąże nie miałam w nikim oparcia,on chodził na imprezki i przychodził nad ranem ,wtedy chciał się ze mną kochać pijany jak świnia.Dodając przy tym ,kiedy pytałam czy mnie kocha ,że chyba nie ,ale nie przeszkadza to byśmy poszli do łóżka.oczekiwałam na dziecko w poczuciu odrzucenia

odeszła bym od niego. Nie zniosla psychicznej przemocy.
Przestań wchodzic w role meczennicy, tym nie uzdrowisz zwiazku
Przymuszanie do seksu to podchodzi pod gwałt. Kobieto przy nim nie wyzdrowiejesz.

Ja juz bym nie umiala dac szansy, po latach ponizania, nie nie umiała bym i nie chciała umiec.

[natasza]

Na szczęście nie wszyscy jeszcze myślą, że życie to tylko ciagły ruch do przodu

Nie jestem przodowym biegaczem, bez obaw.
Stało się, ale nie można stać i patrzeć na rozlane mleko. Leczy się z depresji spowodowanej odrzuceniem przez męża i niechcianej ciąży, więc "bezruch" nie jest tu wskazany. Podstawowe pytanie jest jedno, czy ona chce w ogóle żyć z tym mężczyzną?

[karla]

więc "bezruch" nie jest tu wskazany

zgadzam sie ja kiedyś też mialam poważne problemy z depresją,bardzo wtedy pomógł mi mój chłopak bo zorganizował mi czas nie piciem na imprezach jak wczesniej tylko wycieczkami,spacerami,basenem i innymi zajęciami rozładowujacymi negatywne emocję a to naprawdę pomaga bo kumulowany ból,lęk,złość... zawsze obraca sie przeciwko nam.....

[guli]

mąż nie akceptował faktu ,że jestem w ciązy ...chciał mnie zostawić

No to masz nauczkę, że takich decyzji nie podejmuje się w pojedynkę... To niby Twój brzuch ale utrzymanie drugiego dziecka rozkłada się na dwie osoby. A zdrada... zdarza sie i najlepszym, nie masz się czego przejmować